Herbicyd selektywny o działaniu układowym, w formie koncentratu w postaci stężonej zawiesiny do sporządzania roztworu wodnego.
Zgodnie z klasyfikacją HRAC substancja czynna diflufenikan zaliczana jest do grupy F1, natomiast florasulam oraz penoksulam do grupy B.
Substancja czynna:
diflufenikan (związek z grupy pirydynokarboksamidów) – 100 g/l (9,48%),
florasulam (związek z grupy triazolopirymidyn) – 3,75 g/l (0,36%),
penoksulam (związek z grupy triazolopirymidyn) – 15 g/l (1,45%).
Środek przeznaczony do stosowania przy użyciu samobieżnego lub ciągnikowego opryskiwacza
polowego.
Pszenica ozima, jęczmień ozimy, pszenżyto ozime, żyto ozime
Maksymalna / zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 1,0 l/ha.
Termin stosowania:
– pszenica ozima, jęczmień ozimy, pszenżyto ozime – środek stosować jesienią, od fazy 1. liścia do fazy widocznego 3. rozkrzewienia (BBCH 11-23);
– żyto ozime – środek stosować jesienią, od fazy 1. liścia do fazy 4. liścia (BBCH 11 – 14).
Zalecana ilość wody: 200-300 l/ha.
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie wegetacyjnym: 1.
Środek zawiera trzy substancje czynne o uzupełniającym się mechanizmie działania.
Diflufenikan jest herbicydem o działaniu kontaktowym (w niewielkim stopniu przemieszczającym się w roślinie), zaliczanym do inhibitorów biosyntezy karotenoidów i chlorofilu w komórkach chwastów. Brak tych struktur powoduje zbielenie tkanek liści i rozpad komórek, co szczególnie jest widoczne w przypadku nowych tkanek. Diflufenikan po zastosowaniu pozostaje przez dłuższy czas na powierzchni gleby wytwarzając cienką warstwę, która działa kontaktowo na wschodzące młode, aktywnie rosnące chwasty.
Florasulam i penoksulam wykazują działanie układowe, pobierane są głównie przez liścienie, liście oraz częściowo przez korzenie, przemieszczają się w całej roślinie. Obie substancje czynne zaliczane są do inhibitorów syntazy acetylomleczanowej (ALS/AHAS), enzymu odpowiedzialnego za biosyntezę aminokwasów, co w konsekwencji prowadzi do zakłócenia syntezy białek, a tym samym zahamowania wzrostu oraz rozwoju chwastów, a w konsekwencji zamierania chwastów.
Najlepszy efekt chwastobójczy uzyskuje się stosując środek na chwasty znajdujące się we wczesnych fazach rozwojowych, to jest w czasie ich kiełkowania lub krótko po wschodach, od fazy siewek do fazy 2-3 liści.
Środek wykazuje działanie chwastobójcze, kiedy jest zastosowany na glebę, dlatego nie jest
konieczne, aby chwasty powschodziły w trakcie jesiennej aplikacji. Środek nie zwalcza chwastów wschodzących wiosną.
Chwasty wrażliwe: chaber bławatek, fiołek polny, gwiazdnica pospolita, jasnota
purpurowa, jasnota różowa, mak polny, maruna bezwonna, miotła zbożowa, przetacznik bluszczykowy, przetacznik perski, przytulia czepna, samosiewy rzepaku, tasznik pospolity, tobołki polne.
